21. sep, 2017

Kracht van de stilte!

Een paar jaar geleden was ik mijn zoon aan het helpen met zijn huiswerk. Filosofen uit de oudheid: Confucius. We moesten citaten verzamelen, bij toeval stuitte mijn zoon op dit citaat:

Een mens heeft twee oren en één mond om twee keer zoveel te luisteren dan te praten”

Hij moest vreselijk lachen en zei; ”Nou mam deze is een goede voor jou, misschien moet je wat minder gaan praten en meer gaan luisteren”. Wat is mijn zoon toch wijs en zoals ik eigenlijk al wist wat een goede leermeester. Ik heb me de afgelopen dagen even alleen teruggetrokken, alleen om even met mezelf “in gesprek” te gaan maar ook even om in alle rust naar mezelf “te luisteren”. Wanneer je in een hectische periode zit vergeet je weleens om naar jezelf te luisteren. Ik merkte dat ik op alles en iedereen wilde reageren en ik liet me in meer en mindere maten overtuigen.

De keuze om even in stilte terug te trekken gaf al heel veel inzichten en ruimte om anders naar bepaalde zaken te gaan kijken. Vooral ook om wat rust in mijn hoofd te creëren, het was echt een chaos. De plek waar ik dat het beste kan doen is waar veel water is en ook al is dat waar ik woon, ik heb mijn spullen gepakt en ben naar de kust gereden. Ik heb daar een hotelletje geboekt en ben gewapend met mijn dagboek en een paar gekleurde pennen op het strand gaan zitten schrijven. Voor mij werkt schrijven heel goed. Ik heb voor mezelf alles opgeschreven wat in mijn hoofd speelde het was zoveel ik was totaal het overzicht kwijt. Wanneer je echt even alleen met jezelf bent heb je de ruimte om even goed naar jezelf te luisteren, de kracht van de stilte! Conclusies die ik heb getrokken die zijn voor mezelf en daar ga ik mee aan de slag. Er waren wel een aantal voor mij opvallende punten:

Jarenlang heb ik me bewust en onbewust afgezet tegen alles wat maar op structuur leek, ik heb soms denk ik zelfs wel een structuren gesaboteerd om er nu achter te komen dat ik toch wel enige wat ik nu nodig heb is een vorm van structuur om mijn eigen leven weer vorm te geven. Ik heb echt keihard gelachen toen ik tot die conclusie kwam, weer een belemmerende overtuiging overboord. Ook kwam ik erachter dat ik jarenlang de focus heb gelegd op alles wat met “boven de waterlijn” te maken had. Ik vond het belangrijker wat de buitenwereld van me vond, dan wat ik echt zelf vond en wie ik werkelijk was “onder de waterlijn”. De kracht van de stilte is enorm als je daarnaar wilt luisteren, ik vond het ook best wel spannend om de dagen met “me, myself and I” door te brengen. Ik ben de confrontatie met mezelf aangegaan en een deel van mezelf teruggevonden. Ik ben er ook achter gekomen wat iedereen ook van mij vindt of niet, ik mezelf best een aardig, lief en slim persoon vindt. Best gek eigenlijk omdat het papier toe te vertrouwen en dat ook nog eens te delen.

Over het delen gesproken, ik heb de afgelopen weken en maanden te oren gekregen waarom ik “nu zo nodig mijn verhaal moet delen met de wereld”. Ik deel mijn verhaal met de wereld omdat ik hoop dat als ik één iemand kan bereiken die ik kan inspireren om te kiezen wat goed voor hem of haar is mijn verhaal niet voor niets is geweest. Ik deel het ook omdat het soms verdomd alleen kan voelen wanneer je in een moeilijk proces zit. En ik deel vooral ook mijn verhaal omdat ik de overtuiging heb dat dit past in de zoektocht naar de beste versie van mezelf. Door mijn eigen verhaal als metafoor te gebruiken kunnen andere eruit halen wat ze willen en wellicht geeft ik ze daarmee andere inzichten zodat ze hun eigen keuzes kunnen maken. Dit doe ik met heel veel respect voor iedereen die mijn verhaal leest en daarbij ga ik uit van de principes die voor mij horen bij VrLeiderschap:

  • Iedereen is specialist in het zichzelf zijn. (mijn verhaal is niet de manier waarop je het moet doen, ik vertrouw erop dat je zelf precies weet wat je nodig hebt en dat eruit haalt)

  • Iedereen heeft alles in zich wat hij of zij nodig heeft (Ik deel mijn verhaal om te herinneren dat dat ook voor mij geldt en dat het soms moeite kost om dat te herinneren)

  • Iedereen heeft een keuze (dat geldt ook voor het lezen van het blog, je leest het of je leest het niet, voor mij is het gelijk, ik hoop alleen dat wanneer je het leest je er iets aan hebt)

Het is mijn verhaal, het zijn mijn overwegingen en mijn zoektocht die ik deel. Mijn leven als metafoor ik kan het alleen maar delen, het is aan de lezer om er iets uit te halen of niet. Alles is goed! Ik de hoop dat wanneer het je raakt, je er iets mee kunt en je verder komt in je zoektocht naar de beste versie van jouzelf!

Kus en knuffel,

Monique