30. aug, 2017

Hoofd en hart

En ja hoor ook deze week werd ik weer geconfronteerd met een opmerking die blijft hangen, “Monique jij zegt altijd wel dat je alleen in je hart zit, maar ik zie je veel meer je hoofd gebruiken!”. Wow, die kwam zeker binnen zeg, want ik ben er altijd trots op dat mijn hart zo groot is en dat ik die onvoorwaardelijk deel. En toch is het waar, momenteel zit ik veel meer in mijn hoofd. Ervaringen van de afgelopen maanden is dat mijn hoofd mijn hart wil beschermen. Waar ik eerst heel hard mijn best deed om juist mijn hart de voorgrond te geven, heb ik ook ontdekt dat het soms heel goed is om je hart te laten beschermen door je hoofd. De belangrijkste functie van mijn hoofd is om mijn hart te behoeden voor hartzeer. Een belemmerende overtuiging van mij was altijd dat wanneer ik mijn hart niet helemaal geef, ik niet “echt” zou zijn en als ik niet mij helemaal zou overgeven ik “niet genoeg” zou zijn. Daarmee loop je tevens tegen belemmerende overtuigingen van degene aan die ik mijn hart geef, want misschien zijn die helemaal niet zo ver of kunnen ze er helemaal niet mee omgaan dat ik mijn hele hart onvoorwaardelijk geef. Het resultaat is dan dat ik degene ben die juist wel hartzeer ervaar, hoe hard mijn hoofd me ook heeft geprobeerd te waarschuwen. De afgelopen maanden ben ik steeds meer naar mijn hoofd gaan luisteren en ben ik me bewust geworden van de wijsheid die zich in mijn hoofd bevind. Dat ik een keuze heb om de ervaringen die mijn hoofd met mij deelt in te zetten of niet. Dat mijn hart er baat bij heeft als deze in balans is met mijn hoofd.

De grootste les die er voor mij in zit, dat wanneer ik hoofd en hart in balans breng en beide inzet ik ook veel beter mijn eigen grenzen kan bepalen en dat ik daardoor nog meer in mijn kracht kom. Even niet een afspraak plannen met mensen omdat het nu gewoon te veel pijn doet en energie kost. Mijn hart zegt dat ik “verplicht” ben om het te doen, terwijl mijn hoofd zegt dat het nu gewoon te veel is. Grappig genoeg levert dat gelijk ruimte op. Word ik me bewust dat het juist geaccepteerd wordt omdat die mensen ook onvoorwaardelijk van mij houden. Ook heb ik “ontdekt” dat ik ook mag en kan aangeven wat voor mij wel of niet werkt en waar ik hulp bij nodig heb. Het maakt bestaande relaties juist intenser omdat het niet van een kant komt maar er is ook ruimte voor het hart van een ander.  

Wanneer je me echt zou kennen zou je ook weten dat ik het heel spannend vind om zowel naar hoofd en hart te luisteren. Ik vind het heel uitdagend om de balans te blijven zien en ik zal daar nog wel wat ervaringen in op willen doen. Het is aan mij hoe die balans eruitziet en welke keuzes ik dan maak en welke consequenties die dan hebben. Heel eerlijk ben ik wel benieuwd wat dat doet met mijn “aantrekkingskracht”, wanneer ik mijn grenzen aangeef trek ik dan mensen aan of stoot ik juist mensen af. En hoe weet ik dan dat de “juiste” mensen dan overblijven. Mijn hart vindt dat zo spannend want die zou het liefst iedereen in haar hart sluiten en dat iedereen mij ook in het hart sluit. Mijn hoofd heeft de wijsheid en de ervaringen “opgeslagen” dat het altijd goed komt als ik maar heel dichtbij mezelf kan blijven. Als ik eerlijk ben ik wat ik van mezelf kan en wil geven zodat mijn hart en hoofd in balans blijven.

Eind augustus 2016 schreef ik mezelf een brief na een intensieve retraite die ging over de vraag:”Why have you come to earth”.

“lieve Monique,

…………..de wijsheid die je meebrengt, dat brengt ook een verantwoordelijkheid met zich mee. Alle wijsheid en liefde zijn voor jou zo vertrouwd dat jezelf je eigen kracht daarvan niet kent en soms ook niet herkent. Het is aan jou om eigenaar te worden van die kracht en die wijsheid, jij bent er verantwoordelijk voor om het op de meest liefdevolle manier in te zetten. Zorg te dragen dat je geen mensen verblind of in onwetendheid achter laat……"

Wat een gave reminder die ik mezelf schreef en voor het eerst laat ik het in mijn hart toe dat mijn hoofd heel veel wijsheid in zich heeft. En dat ik een keuze heb om die verantwoordelijkheid op me te nemen of niet ….. ik heb dat allang gedaan, zegt mijn hoofd en mijn hart voelt dat het goed is.

Kus en knuffel,

Monique