17. mei, 2017

Verbinding op moleculair niveau!

Nooitgedacht dat ik in mijn blog zou schrijven over een verbinding op moleculair niveau. Toch ontkom ik er niet aan. Toen ik halverwege de negentiger jaren Human Resource Manager was, van een fabriek in Mexicaanse voedingsmiddelen (taco’s en tortilla’s), liet mijn toenmalige directeur mij kennismaken met het spirituele van leiderschap. Ik was toen een jaar of 26 en was wat dat betreft nog niet zo ervaren. Hij nam zijn hele managementteam mee naar een presentatie van Deepak Chopra, ik geloof dat het in Bussum was. Veel van wat Deepak mij vertelde is mij eigenlijk niet bij gebleven behalve het volgende: Hij vertelde over hoe wij als mensen allemaal met elkaar verbonden zijn. Want iedere keer wanneer je adem uitblaast is dat de adem die iemand anders inademt. Dat betekent voor mij dat er van iedereen een klein stukje in mij zit en dat ik op deze manier ook verbonden ben met iedereen.

Soms heb ik de belemmerende overtuiging dat ik, wanneer ik dit zeg of schrijf, als heel zweverig wordt ervaren, terwijl echt alles in mij gelooft dat het zo is. Persoonlijk verheug ik me met de gedachten dat ik ook een aantal moleculen van Michael Jackson met me meedraag. Niet heel lang geleden kwam ik een bijzonder intelligente man tegen die bleek fysicus te zijn. We raakte in gesprek en ik weet niet meer precies hoe het kwam, maar hij zei: “Wist je dat je kunt uitrekenen hoeveel moleculen van Julius Caesar in deze kamer aanwezig zijn?”  Ik moest zo hard lachten en werd zo blij van het feit dat mijn overtuiging wetenschappelijk bewezen kon worden. Ik geloof niet dat deze man er veel van begreep op dat moment, maar ik was wel heel blij met deze bevestiging.

Wanneer je erover nadenkt en wanneer je het voelt dat we met elkaar verbonden zijn, welke mogelijkheden zou dit dan bieden in de relaties die wij aangaan met de mensen om ons heen. Wat is er dan allemaal mogelijk. Voor mij bevestigt het tevens dat we veel meer hetzelfde zijn dan verschillend en als we echt bereid zijn om naar elkaars overeenkomsten te kijken dan naar elkaars verschillen dan zou de wereld er toch echt een stuk mooier uit zien. Wanneer je in gesprek gaat met mensen en deze overtuiging deelt ontdek je ook dat er een heleboel overtuigingen bij andere zitten die maken dat het soms beter uitkomt om naar verschillen te blijven kijken. Voor mij zit dat in de honger naar macht van het ego van de mens. Want wanneer je naar de verschillen blijft kijken dan zou je ook onderscheid kunnen maken tussen goed en fout, zodra er een vorm van dualisme ontstaat er ook strijd en is met name het ego van de mens erop uit om “te winnen”. Ook overtuigingen in vanuit het verleden kunnen daarbij een rol spelen, zeker wanneer je bent gaan geloven dat die overtuiging “de waarheid” is geworden. De belemmerende overtuiging waar ik aan refereerde iets eerder heeft te maken met het feit dat ik nooit gestudeerd heb, ik ben na de middelbare school gelijk gaan werken. Ik heb dus geen “studentenleven” gehad. Ik was en ben heel intuïtief en zie van nature gemakkelijk verbanden. Dat heeft me in mijn latere (deeltijd) studies en in mijn loopbaan ook enorm geholpen. Maar ik heb mezelf ervan overtuigd dat ik nooit als intelligent gezien kan worden omdat ik niet een voltijd studie heb gevolgd. Zelfs als ik het schrijf voel ik de angst dat mensen me na het lezen van deze blog niet meer serieus zullen nemen.

Aan alles voel ik ook en is mijn ervaring inmiddels, die ik naast deze overtuiging zet, dat de wijsheid die je vergaart in de loop der jaren niet altijd alleen uit boeken komt. Het komt juist ook voort uit ervaringen die ik heb opgedaan. Je openstellen voor wat mensen in je omgeving je te vertellen hebben en welke ervaringen ze je daarbij geven. Het leren oordeelloos kijken en luisteren naar “de waarheden” van anderen en de uitdaging aan te gaan om “deze waarheid” door je eigen ogen te willen zien. Niet om je gelijk te krijgen, maar omdat het je ook gelukkig maakt als je voelt wat een ander voelt. Het verrijkt je eigen leven wanneer je de ervaringen van andere mag delen. En natuurlijk is het altijd jouw keuze om er mee te doen wat je wilt….. of niet! En alles is goed, want je bent toch allang moleculair met elkaar verbonden.

Kus en Knuffel,

Monique