5. apr, 2017

Wat heb je nodig?

Wanneer je deze vraag stelt aan mensen die soms noodgedwongen, soms vrijwillig een verandering doormaken, dan is het antwoord heel vaak: zekerheid. Zekerheid dat er een inkomen is, zekerheid dat hun partner er nog is, zekerheid dat ze nog wel gezien worden, zekerheid eigenlijk dat er niet zoveel verandert. Die “hang” naar zekerheid maakt mensen ook heel voorzichtig en ik zou soms zeggen ook heel angstig. Angst wat soms omgezet wordt in wantrouwen en als je daarop in gaat dat komt dat vaak voort uit een gebrek aan zelfvertrouwen. Even voor alle duidelijkheid, alle antwoorden zijn waar en ook valide als je het zo voelt. Ik geloof alleen dat er achter de antwoorden nog een hele wereld schuil gaat die meer over jezelf gaan dan je op voorhand zou vermoeden. Als je nadenkt over de vraag, wat heb je nodig? Wat voel je dan eigenlijk en kan je ook voor jezelf aangeven wat je nodig hebt. En eerlijk kan je dan tegen jezelf zijn wat je echt nodig hebt?

Heb je het lef om diep vanbinnen bij jezelf te onderzoeken wat het is dat je nodig hebt. En wat als dat iets is wat niet “algeheel aanvaardbaar” is en wat als het “afwijkt van de norm”. Of misschien wel zal betekenen dat je afscheid gaat nemen of dat je een nieuwe uitdaging zoekt. Wat is voor jou dan jouw kompas? Soms is hierin de keuze of je doet wat “algemeen geaccepteerd is” of “iets volledig en alleen voor jezelf”. Vooral dat laatste wordt vaak gezien als iets wat heel egoïstisch is, want in zekere zin kies je volledig voor jezelf en niet wat andere van je zouden willen. Soms kan het kiezen voor jezelf ook een effect hebben op de mensen in je omgeving, sterker nog zij zijn vaak de grootste reden om juist niet voor jezelf te kiezen.

Ik vind het een lastig dilemma, die ik veel vaker tegen kom bij vrouwen, kennelijk hebben wij vrouwen ons ingewikkeld in verschillende overtuigingen dat wij eerst zorgen voor de mensen in onze omgeving voor we voor ons zelf kiezen. Dit is ook heel vaak de reden van uitval voor vrouwen, het is gewoon te veel en ze zijn zichzelf daarin ook helemaal kwijtgeraakt. Het gevoel dat je gewoon eerst heel veel moet en het gevoel hebt dat je daar gewoon geen keuze in hebt. Een eerlijk antwoord geven op de vraag wat nodig is, is bijna niet te doen. Wanneer je zelf je eigen keuzes niet meer ziet, loop je gewoon maar mee en ben je de regie over wat je wel en wat je niet doet kwijt. Dat maakt letterlijk en figuurlijk ziet.

Laatst had ik een gesprek met een aantal vrouwen en we bespraken dit met elkaar, voor het zover kon komen moest er eerst wel wat vertrouwen gecreëerd worden. Want het moet me wel van het hart dat ik ook in de relatie met vrouwen dit lastig vind om te bespreken, vrouwen kunnen best heel oordelend naar en over elkaar zijn. Wij kunnen naar elkaar kijken en dan een blik uitwisselen die op z’n minst niet heel aangenaam is.  We konden verbinding met elkaar maken door te kijken naar waar we hetzelfde waren en kwamen er al heel snel achter dat we dezelfde behoefte en verlangens hebben. Dat we het soms lastig vinden om voor onszelf op te komen en onvoorwaardelijk voor onszelf te kiezen. Wel is duidelijk dat wanneer we het doen, de wereld om ons heen een stuk mooier wordt, want dat geef je namelijk jezelf. Je ervaart de regie weer en wanneer je keuzes bewust maakt zijn (zoals eerder hier gezegd) de consequenties ook te dragen. Bovendien konden we ook uitspreken dat het oordelen van mensen zoveel zegt over mensen die oordelen. Wanneer jezelf veel last hebt van het oordeel van een ander, dan zou het zomaar kunnen zijn dat jij degene bent die oordeelt. Dat jij zelf overtuigingen hebt die je vervolgens projecteert op een ander. Een simpel voorbeeld hiervan is wanneer je heel vaak zegt dat zekerheid heel belangrijk voor je is, dat ga je er ook van uit dat dat voor een ander ook belangrijk is. Feitelijk is het een aanname die je doet op je eigen ervaringen en heeft dat niets met de ander te maken. Je vormt je oordeel op basis van je eigen ervaringen en niet op die van de ander. En wie ben jij om te oordelen over en voor een ander. Misschien is het een optie om te proberen oordeelloos naar je omgeving en vooral naar jezelf te kijken. Ben benieuwd welk inzicht je dat geeft en hoe zeker je dan van jezelf kunt en wilt zijn!

 

Kus en Knuffel,

Monique