15. mrt, 2017

Er is altijd een keuze!

Ik kon natuurlijk zelf wel bedenken dat deze overtuiging me een keer in de kont zou bijten. En dat is deze week meerdere keren gebeurd. Meerdere keren ben ik mezelf bewust dat ik een keuze heb. In mijn zoektocht naar de beste versie van mezelf zet ik mijn eigen ontwikkeling in ter inspiratie van andere vrouwen om hun vrouwelijk leiderschap te ontdekken. Ik probeer daarbij altijd te laten zien welke keuzes je daarin heb. En hoe makkelijk dat ook gezegd is het is best ingewikkeld om dat steeds te blijven zien. En ook ik zit soms zo ingewikkeld in mijn eigen overtuigingen dat ik de keuzes niet helemaal duidelijk zie. En dan zijn er weer die “fijne” stemmetjes die mij vragen: ”Zie je wel jij kan het ook niet…. Wie ben jij dan om te denken dat je andere kan inspireren om wel te doen?”. En de “beste” die ik dan hoor: “Jij een vrouwelijk leider, laat me niet lachen….”. Ach ja ik kan zo hard voor mezelf zijn en of dat dan niet genoeg is het volgende in het nieuws:

In ons Europese Parlement hoeven sommige volksvertegenwoordigers niet eens te doen alsóf ze niet seksistisch zijn. Met onverbloemde vrouwenhaat pleitte de Poolse Europarlementariër Janusz Korwin-Mikke vóór de loonkloof tussen mannen en vrouwen. Deze is volkomen legitiem volgens Korwin-Mikke.

 

“Vrouwen moeten minder verdienen omdat ze zwakker, kleiner en minder intelligent zijn.”

 

Iratxe Garcia Perez, Europarlementariër voor het Spaanse PSOE, nam het woord om in debat te gaan met de Poolse seksist. ‘Volgens uw mening zou ik het recht niet moeten hebben om hier te zijn als lid van dit Parlement. En ik weet dat het u pijn doet en het u dwarszit dat vrouwen vandaag de dag in dit huis op gelijke voet als u hun volk kunnen vertegenwoordigen.’ antwoorde ze. De bevlogen Perez sprak zei vervolgens:

 

“Ik ben hier om Europese vrouwen te verdedigen tegen mannen zoals u.”

En daar is weer die keuze, kies ik nu om te geloven wat deze meneer zegt of ga ik de strijd aan zoals die mevrouw doet of blijf ik bij mezelf en ben nieuwsgierig naar waar deze opmerkingen vandaan komen? Ga ik op zoek naar waar de overeenkomsten zijn in plaats van de verschillen. Neem ik mijn eigen verantwoordelijkheid om te blijven geloven waar ik in geloof en ga ik staan waarvoor ik sta:

  • Iedereen is specialist in het zichzelf zijn

  • Alles wat nodig is is allang aanwezig

  • Er is altijd een keuze

Mijn keuze is om me niet kleiner te laten maken door deze meneer, want dan geef ik hem meer macht dan dat hij aankan. Ik ga mezelf niet verdedigen of zoals deze vrouw de strijd aan, het is me niet waard. Ik neem mijn eigen uitdaging aan om met alles wat ik heb en wie ik ben mensen te blijven inspireren om de beste versie van zichzelf te zijn.

Even zijn de stemmetjes weg en dan kom je in een discussie terecht die je niet begrijpt. Word ik geconfronteerd met een aantal sterke vrouwen die zichtzelf, in mijn ogen, veel kleiner maken dan ze zijn. Ik probeer ze te overtuigen van hun eigen kracht en dat wanneer ze voor zichzelf kiezen hetgeen waar ze het meest ban voor zijn niet zal gebeuren omdat ze er altijd zelf nog altijd bij zijn. Het voelt alsof ik gefaald heb ik begin te twijfelen aan alles waar we over gesproken hebben. Ik begrijp niet waarom zij zelf niet in hun eigen kracht blijven geloven en niet zien wat ik zie wanneer ik naar deze sterke vrouwen kijk. En dan realiseer ik me dat het niet mijn keuze is wat zij willen geloven, dat is die van hen zelf. En als ik erin geloof dat alles wat nodig al aanwezig is, is het aan mij om op het proces te vertrouwen dat deze slimme, sterke, intelligente en mooie vrouwen dat zelf ook gaan zien.  Mijn bijdrage zal zijn dat ik ze zal blijven herinneren aan de keuzes die ze hebben en tegelijkertijd helpt mij dat weer herinneren aan mijn eigen keuzes. Wat is dat gaaf!

Kus en knuffel,

Monique