28. dec, 2016

Tel je zegeningen

“Tel je zegeningen” was het eerste wat ik van de verpleegkundige te horen kreeg na mijn operatie. Dit was haar reactie op mijn vraag of ik niet veel meer pijn zou moeten voelen. Ik heb afgelopen donderdag dé operatie ondergaan waar ik zelf heel bewust voor heb gekozen. Toen ik me begin van dit jaar bewust werd van het feit dat wanneer ik al mijn dromen wilde laten uitkomen, dat met het gewicht wat ik toen had het weleens heel lastig kon worden. Statistisch gezien dan. Realiseerde ik me dat er iets moest gebeuren. Ik werd me heel bewust van de keuze die ik had en mijn keuze was om het op een duurzame manier aan te pakken. Voor mij geen ander dieet meer, geen jo-jo effect, maar blijvende ondersteuning om bewuster en minder te gaan eten. Het is een gastric bypass geworden (ook wel maagverkleining genoemd). Natuurlijk doorloop je dan eerst een heel traject voor je toestemming krijgt en dan ga je op de wachtlijst voor de operatie zelf. Uiteindelijk heeft de ingreep 22 december jl. plaatsgevonden. De operatie is zeer goed verlopen en ik kan niet anders zeggen dat ondanks de pijnen die ik echt nog wel gevoeld heb het me tot nu toe zo meevalt.

Terugkomend op het antwoord van de verpleegkundige “tel je zegeningen”. Wat mij zo raakte op dat moment was dat het een uitspraak is die als een rode draad door mijn leven lijkt te lopen. Mijn Oma heeft mij van jongs af aan laten ervaren dat wanneer je blij bent met hetgeen wat je hebt. Het er niet toe doet wat je niet hebt. Mijn Oma was en is een grote inspiratiebron voor mij. Ondanks haar pijnen, haar ziektes en haar ongemakken klaagde ze nooit. Ik zei altijd: “Oma als ik 10% van jouw optimisme en dankbaarheid heb zou ik al heel trots zijn”. Ze heeft me laten ervaren hoe je van de kleine dingen kan genieten, als je ze wilt zien. Vaak worden die kleine dingen overschaduwd door wensen van alles wat je niet hebt. Door een vergelijk te maken met wat andere wel hebben en jij niet. Jaloezie komt dan om de hoek kijken en is er bijna geen ruimte meer om te kijken naar wat er wel is. Geloof me ik ken dat ik ben in mijn leven ook daar fases heengegaan dat ik altijd maar weer keek naar een ander om mijn eigen prestaties aan af te meten. Ik had een uniform nodig om iemand te kunnen zijn. Ik vergat zo vaak om mijn zegeningen te tellen, dat ik verzande in een negatieve spiraal. Gelukkig had ik mijn oma dan weer om mij eraan te herinneren. Mijn Oma is in 1998 overleden en tijdens de herdenkingsdienst waar mijn oma en mijn opa werden herdacht las de dominee een verhaal van Fransicus van Assisi voor, ik kan alleen maar herinneren dat het de boodschap had om mijn zegeningen te tellen.

Een groot idool van mij Oprah Winfrey heeft in een van haar shows en daarna volgens mij meerder malen herhaald, maak een dagboek en schrijf daar dagelijks 3 tot 5 dingen in waar je dankbaar voor bent. Het zal je ogen werkelijk openen. En voor mij is dat zo, wanneer je de dag bekijkt en op zoek gaat naar de dingen waar je dankbaar voor bent, zijn je dagen zoveel mooier. Er zijn altijd mensen in mijn omgeving die mij dan echt voor gek verklaren. Mij proberen te overtuigen dat wat zij ondervinden echt niet iets om dankbaar voor te zijn. Wanneer ik het lef heb probeer ik dat tegen te spreken. Dat het niet gaat om wat je meemaakt, juist dat het gaat hoe je ervoor kiest om er mee om te gaan. Daar zit namelijk altijd je keuze. Blijven hangen in hoe slecht iets gaat, ontneemt je de kans om te zien wat er wel is. En heel misschien mis je dan wel iets waar je weer blijer van wordt.

Terugkomend op Oprah Winfrey, ik heb een aantal jaren een dagboek bijgehouden van alle dingen waar ik dankbaar voor was en weet je het heeft mij zo geholpen om mijn wereld zo te benaderen. Om mensen te benaderen vanuit dankbaarheid dat zij mijn pad kruisten, het maakt mijn leven zoveel mooier en interessanter. Daarom heb ik een uitdaging voor jullie: Schrijf iedere dag minimaal 3 dingen voor jezelf op waar je dankbaar voor bent. Een knuffel van je kind, een wandeling met je hond, een goed gesprek, een zonnestraal, de regenboog. Ervaar maar hoe het is. Wanneer je het wilt delen mag je het achterlaten op mijn gastenboek van www.vrleiderschap.info. Ik weet zeker dat wij dan de wereld een beetje mooier maken door te delen en elkaar te inspireren om dankbaar te zijn.

Een mooi uiteinde en een magisch 2017

Kus en knuffel

Monique