7. dec, 2016

Wanneer keek jij voor het laatst in de spiegel?

Wanneer heb jij voor het laatst in de spiegel gekeken en tegen degene die je aankeek gezegd, hoe mooi hij/zij is. Hoe je hem/haar bewondert. Hoe blij je met hem/haar bent. Hoe dankbaar je bent dat hij/zij er altijd voor je is. Hoeveel je van hem/haar houdt. Dat je niet zonder hem/haar kunt. Dat je de gelukkigste persoon in de wereld bent omdat je hem/haar altijd dichtbij je hebt. Jezelf in de ogen kijken vind ik misschien wel het aller moeilijkste en gelijker tijd ook het allermooiste om te doen. Ik kijk regelmatig in de ogen van een ander en weet inmiddels dat ik daar veel mensen mee raak en geraakt heb. Wetenschappelijk is bewezen dat wanneer je iemand voor minimaal 11 seconden in de ogen kijkt, je “hoofd” een hormoon aanmaakt, Oxytocine. Dit hormoon geeft je een lekker en aangenaam gevoel. Waarom kijken we dan zo weinig in elkaars ogen en nog liever in onze eigen ogen.

Hoe vaak kijk jij jezelf in de ogen? En wat zie je dan en wat durf je te zien? Ben je trots op jezelf of juist niet. Hou je van jezelf of juist niet. Wat is het dat je jezelf verteld, ben je eerlijk tegenover jezelf?  Durf je jezelf te confronteren met hetgeen waar je meezit of vind je het wel makkelijk om naar andere te kijken? Wat vertel je jezelf over jezelf?  Ben jij je eigen grootste fan of ben jij je eigen grootste saboteur. Wanneer je je keer op keer verteld dat je niet goed genoeg bent of dat je eerst iets moet leren voor dat je kan zijn wie je wilt zijn, dat is wanneer je jezelf saboteert.  Je legt zoveel obstakels voor jezelf neer dat het ook niet uitmaakt of je het wel of niet bereikt wat je wilt bereiken, want jij iedereen begrijpt dat die obstakels echt te hoog zijn. Maar wees nou eens eerlijk tegenover jezelf, zijn er echt zoveel obstakels dat je niet kan zijn wie je wilt zijn, om niet je dromen na te jagen, om niet de keuzes te maken die je diep vanbinnen echt wilt maken?

Het zijn wel wat veel vragen en toch zijn het de vragen die wanneer je bij jezelf op zoek gaat naar de antwoorden, je vast op je eigen “plek van moeite” komt. Dit plek waar je liever voor wegloopt omdat het antwoord die je daar vind het antwoord is wat je juist het liefst ontloopt. Waarom ga je je droombaan niet vinden? Vaak is het omdat je er zelf niet helemaal in geloofd, want ja….. “Ik krijg de kans niet”, “Ik moet eerst nog een diploma halen”, “Ze geven het altijd aan iemand anders”, “Ze vinden me vast niet aardig”, “ik ben niet goed genoeg”….. Ik denk dat je er nog wel een paar aan kunt toevoegen. Wanneer je dit zelf gelooft dan is het natuurlijk ook zo en wees dan niet verbaasd dat het je ook nooit gaat lukken om die droombaan te vinden. Op zo een moment ben je je eigen saboteur van het bereiken wat je zelf het liefst wilt. Ook hier heb je de keuze hoe je hiermee omgaat, ga je voor 100% of ga je voor een stuk minder. Kies je ervoor om je geluk te laten afhangen van een ander of neem je zelf de verantwoordelijkheid voor je geluk.

Een tijdje terug was ik facilitator bij een workshop en daar stond het thema centraal: Presenteer jezelf. Dit in relatie tot het vinden van een nieuwe baan. Wat mij opviel was dat in deze groep mensen zo bescheiden waren over hun eigen kunnen en dat ze veel lieten afhangen van wat er nodig was buiten hun zelf dan wat ze zelf nodig hadden. In de groep ontstond voor mij iets bijzonders dat iemand aangaf dat zijn “het” nog even niet wist. Dat ze even nog niet kon aangeven wat ze nou precies wilde. Ja dat is voor mij zo een mooi uitgangspunt om te vinden wat je echt wilt. Want als je het even niet weet, betekent dat dat je hoofd het even niet weet en dat je even gestopt bent met denken. Dat geeft gelijk de ruimte om in je hart te voelen wat je echt wilt. In de groep ontstond totale verwarring, want als je het niet weet….. dat kan toch niet. Misschien niet maar ik weet zeker (door ervaring) en ik voel dat deze persoon wanneer het antwoord komt hoe zij zelf wilt zijn zij ook gaat vinden wat bij haar past. En dat vertrouwen straalde ze uit en ze heeft ook het vertrouwen dat het goed komt en dat ze het nu even niet weet ze en is voor haar een prima uitgangspunt. Zij gaat “het” maken, wat dat dan ook is voor haar. Want zij heeft in de spiegel gekeken naar haarzelf en ze zoekt daar haar antwoorden en wacht niet af tot het moment het antwoord komt van een ander. Want dat is natuurlijk nooit haar antwoord.

Fijne week!

Kus & Knuffel,

Monique