30. nov, 2016

Wat laat jij zien?

Niet zo lang geleden had ik een sollicitatiegesprek met een stagiaire, ik had een aantal wensen op geschreven waaraan deze moest voldoen. Op papier voldeed deze stagiaire aan alle wensen en daarbij was hij ook nog eens heel aardig en leek meer dan geschikt. Tijdens het gesprek kreeg ik het gevoel dat hij me aan het overtuigen was dat ik hem moest aannemen ondanks zijn etnische achtergrond. Ik herinner me dat ik het heel ongemakkelijk vond, ik liet het echter niet het gesprek beïnvloeden. Ik bood hem de stageplek aan en hij accepteerde het.

Een aantal weken na het gesprek en nadat de stagiaire was gestart kon ik het gevoel welke ik had opgedaan tijdens het sollicitatie niet van mij afschudden. Ik vroeg me af wat ik had gedaan om hem de indruk te geven dat zijn achtergrond bepalend zou kunnen zijn voor mij of ik hem wel of niet een stageplek zou aanbieden. Ik besloot het aan de stagiaire te vragen. Mijn vraag was simpel, want ik wilde echt leren wat ik had gedaan om hem dat gevoel te geven, want dat is niet waar ik voor sta. Niet dat ik zijn etnische achtergrond niet heb gezien, het is voor mij geen onderscheidende factor om iemand aan te nemen of af te wijzen. Maar als ik wel dat gevoel over kon brengen dan wilde ik het graag weten, zodat ik dat voor de toekomst niet meer zou doen.

Ik vond het best spannend, maar ik was vastbesloten om van dit gesprek te leren, dus ik begon met hem uitleggen welk gevoel ik had gehad tijdens het sollicitatiegesprek.  Dat ik de indruk had dat ik hem onbewust het gevoel had gegeven dat hij extra zijn best moest doen vanwege zijn achtergrond en de mogelijke vooroordelen die ik misschien wel zou hebben. Hij heeft mij uitgelegd dat hij van huis uit heeft meegekregen dat hij daar rekening mee moest houden. Dat zijn achtergrond een reden zou kunnen zijn van een afwijzing. Ik heb hem uitgedaagd om het de volgende keer gewoon te vragen of dat een reden kan zijn. Ik heb hem uitgelegd dat hij op basis van zijn CV alleen al de meest geschikte kandidaat was omdat hij gewoon aan alle wensen voldeed. Hij was feitelijk al op CV aangenomen en toen het ook nog klikte was het snel besloten. Ik gaf hem terug dat het voor mij geen onderscheidende factor was, ik was op zoek naar een stagiaire en ik had gewoon een hele goede gevonden. Hij gaf me terug dat hij het heel bijzonder vond dat ik er zo over dacht, ik weet niet zeker of ik het een compliment vond. Het is voor mij een vanzelfsprekendheid. Wel raakte het bij mij iets anders, wanneer hij mij het gevoel kan geven dat hij mij moet overtuigen om hem aan te nemen ondanks zijn achtergrond. Dan zou hij mij dus ook het gevoel kunnen geven om hem aan te nemen, punt.

We bespraken de mogelijkheid, wat er zou gebeuren als hij zelf het idee los zou laten dat hij zou afgewezen kunnen worden vanwege zijn achtergrond. Wat zou er gebeuren wanneer hij zelf ging vertrouwen op zijn kwaliteiten en dat zijn achtergrond voor hem helemaal geen onderscheidende factor is en daarmee ook de gesprekspartner kan overtuigen. Wat als hij zichzelf liet zien als de meest geschikte kandidaat voor de stageplek. Wat als hij zichzelf definieerde vanuit zijn kracht. Dat hij ervoor zou kiezen om niet aan alle wel of niet uitgesproken beelden die er over hem bestaan negeert en zijn eigen beeld over zichzelf creëert en daarvoor gaat staan. Dat hij zelf de keuze maakt dat hij is wie hijzelf zegt dat hij is. Een slimme goede kandidaat passend bij hetgeen nodig is om deze stage tot een succes te maken. Dat heeft hij trouwens ook gedaan. Wij kunnen niet direct alle vooroordelen die er zijn wegnemen, wel kunnen we een eerste stap zetten. Na het gesprek kwamen we met een waanzinnige glimlach op onze gezichten de vergaderkamer uit. Wij waren ervan overtuigd dat wij de wereld een stukje mooier hebben gemaakt. We hebben een best ingewikkeld onderwerp besproken en wij zijn betere collega’s geworden. Hij heeft dit verhaal verder gedeeld, we hebben het met zijn stagebegeleider besproken.  Binnenkort gaan we naar scholen toe om onze ervaring te delen en de keuze voor te leggen in welk verhaal jezelf wilt geloven.

De keuze is gemakkelijk: ga je voldoen aan de beelden die er over je zijn en geloven dat jij dat ook bent of creëer je je eigen beeld op wie jij bent en wilt zijn. Het is gemakkelijk gezegd en niet altijd eenvoudig om te doen, het heeft lef en moed nodig, maar dan ontstaat er iets geweldigs!

En wie ben jij, wie kies jij te zijn?

Kus en Knuffel,

Monique