28. sep, 2016

Wat als je energie even heel laag is?

Op dit moment heb ik eigenlijk niet zoveel energie, dit moment heb ik al mijn eigen blogs nodig om een “switch” te maken in mijn eigen gemoedtoestand. Als je me echt zo kennen zou je weten dat ik op dit moment even geen idee heb hoe ik dat moet doen. De laatste weken waren behoorlijk hectisch er gebeurd veel. En ook al probeer ik op alle niveaus heel positief te blijven, ik moet bekennen dat het me niet altijd lukt. Het roept bij mij wel de vraag op waarom ik mijn eigen imago van positiviteit en energie zo graag in stand hou, terwijl er nu gewoon even niet zoveel energie is.

Terwijl ik dit schrijf realiseer ik me dat ik het liefst hiervoor weg zou willen lopen, want ik ben niet de beste versie van mezelf. Ik baal ervan, ik pijnig mezelf door te zeggen dat ik niet goed genoeg ben en dat ik niet perfect ben. En dan komt het terug…. Nee ik ben niet perfect, ik ben wie ik ben en ik ben wie ik zeg dat ik ben. Het is misschien niet helemaal perfect het is eigenlijk precies goed en wat er nodig is op dit moment. Dit is het moment om te kiezen waar ik voor ga staan. Wat gooi ik het universum in, dat ik niet perfect ben? Dat ik soms even wat minder energie heb? Hoe er is dat eigenlijk. Wanneer ik terug kijk op deze weken dan realiseer ik me dat ondanks of misschien wel dankzij het niet helemaal perfect zijn er een heleboel ruimte was voor andere mooie dingen die konden ontstaan. Zou heb ik ontdekt dat ik met kleine aanpassingen in mijn eetpatroon heel veel mooie resultaten kan boeken. Dat ik wat minder spreek en wat meer hoor of beter nog luister. Dat ik op de scherpst van de snede de meest boeiende en indringende gesprekken hebben met mijn allerbeste vriendin, dat ik daardoor weer heel veel leer. Best veel om trots op te zijn voor iemand die niet helemaal perfect is.

Het zijn deze momenten die misschien wel het meest waardevol zijn in het oordeelloos naar jezelf durven kijken. Het zijn deze momenten waarop de meest mooie gesprekken ontstaan. Het zijn de momenten waarop alles mogelijk is en niets vaststaat. Dit is mijn plek van moeite. En wat lucht het op om dit zo te kunnen en willen zien. In plaats van dat ik mezelf pijnig met alles wat niet goed gaat, geef ik mezelf een schouderklopje omdat ik weer in staat ben geweest om die keuze te maken en die switch door te kunnen zetten. Ik ben daar heel trots op. Ik ben ervan overtuigd juist deze processen mij tot een goede ontwikkel-coach maken. Iedere vraag die ik stel, durf en wil ik ook zelf beantwoorden. Door de vragen zelf te stellen en ook zelf te durven beantwoorden kan ik mensen inspireren en motiveren om het zelf te doen. Geen “beste stuurman staan aan wal” principe, maar een ontwikkel-coach die mee het diepen inspringt omdat ze dat zelf ook doet. Mijn ervaringen worden steeds meer gevormd door het feit dat ik iedere keer als vanzelf weer boven kom en dat het ook iedere keer sneller gaat en dat ik er sterker uit kom. Die ervaringen delen vanuit de overtuiging dat iedereen als vanzelf weer boven komt en als het nodig is zich even aan mij kan vasthouden en laten inspireren om weer boven te komen.

Wat voelt het goed om dit te delen en wat voelt het goed dat ik op deze manier een bijdrage mag en kan leveren om mensen te inspireren om op zoek te gaan naar de beste versie van hunzelf. Wat een opluchting dat ik al deze ervaring kan en mag opdoen om op die manier een betere ontwikkel-coach te worden. Mijn kwetsbaarheid is mijn kracht en iedereen heeft de keuze om te bepalen wat zijn of haar kracht is. En ja dat mag gevierd worden, dat mag gezegd worden. Want:

“JE BENT WIE JE ZEGT DAT JE BENT”

En als jij dat gelooft dan is het voor iedereen duidelijk, hoe heerlijk is dat, en welke mogelijkheden biedt dat jou?

 

Kus & Knuffel

Monique