7. sep, 2016

Wat als....

Wat als alles wat je nodig hebt allang in jezelf zit? Wat als je zo ingewikkeld bent in alle overtuigingen, ervaringen en verwachtingen van buitenaf, dat je dat vergeten bent? Wat als je ontwikkeling betekent dichter bij jezelf te komen zonder alle ingewikkelde zaken om je heen, dat ontwikkeling niet betekent dat je meer moet weten, maar dat het juist betekent dat je je ontdoet van al die overtuigingen, verwachtingen en ervaringen die je weerhouden om verder te komen. Dus dat je je letterlijk ont-wikkelt en vertrouwt op wie je bent en dat dat precies genoeg is om te komen waar JIJ naar toe wilt.

 

Wanneer je hier langer over nadenkt en voelt wat dat voor jouw kan betekenen ontstaan er als vanzelf heel veel mogelijkheden. Ga maar na als je je ontdoet van alle belemmerende overtuigingen waarmee je jezelf hebt ingewikkeld omarmt en niet je laat begrenzen. Komt het al naar boven, de angst wat andere ervan zullen zeggen? Komt al naar boven, ja maar dat kan zomaar niet, ik heb verplichtingen, ik heb aanzien of ik heb een bepaalde functie, dan kan ik niet zomaar mezelf zijn? Komen er nog meer zaken naar voren waarmee je je ingewikkeld hebt en die je als je goed voelt je belemmeren om alle mogelijkheden uit jezelf te halen?

 

De vraag die bij mij naar boven komt: wie wil jij ZIJN? De uitdaging is om verder te durven kijken dan al die wikkels die je om jezelf hebt gelegd. De functie die je bekleed is zo een mooie wikkel, bewust en onbewust heb je daar een aantal overtuigingen aan gehangen. Zo heb je gekozen om wel of niet emotioneel te zijn, want dat zou niet professioneel kunnen zijn. Je hebt ervoor gekozen om het niet over liefde te hebben, want dat is niet algemeen geaccepteerd binnen een werkrelatie. Je moet altijd de oplossing weten, want ja daarvoor wordt je tenslotte betaald als leidinggevende. Je moet dit, je moet dat omdat er verwachtingen uitgesproken of niet van de functie die jij bekleed bestaan. Dit zijn zomaar wat aannames van mij, die ik in meer en mindere mate tegen kom in mijn omgeving. En niet alleen in relatie tot de functie die je bekleed, ook de rol die je aanneemt als moeder, partner, vriend, voorzitter en noem alle rollen maar op die je kan bedenken die je soms bewust dan wel onbewust aanneemt. Deze rollen wikkelen we zelf in met verwachtingen waarvan wij denken, dat andere denken, dat jij denkt, dat ik denk dat….. Deze verwachtingen kunnen wel en niet uitgesproken zijn, er kunnen ook nog aannames zijn, kortom behoorlijk ingewikkeld dat denken voor elkaar.

 

Mijn ervaring is dat we zo gewend zijn om ons te wikkelen in al die verwachtingen en aannames, uitgesproken of niet en dat we zo mee gaan in “de waan van de dag”, dat wij onszelf steeds meer inwikkelen in plaats van onszelf te ontwikkelen. Het lijkt wel of we ons steeds minder bewust zijn van de keuzes die we hebben. Dat we er altijd zelf nog bij zijn of we wel of niet laten inwikkelen door onze eigen overtuigingen. Wat ik zie om me heen als mensen zich laten inwikkelen, dat ze verstikken, dat ze ongelukkig worden of soms ook zijn, dat ze helemaal vast zitten en uiteindelijk ook letterlijk ziek worden van de druk van al die wikkels. Wat mij nog het meest verwondert is dat dan in het algemeen als oplossing wordt gekozen om iemand verder in te wikkelen met cursussen en modellen om te veranderen. In mijn optiek krijgen we dan nog meer wikkels want van buitenaf wordt je dan vertelt wat jij moet doen. Veel mensen zullen dit ontwikkeling noemen, want je krijgt kennis en je krijgt nog meer overtuigingen waaraan je je moet houden. Aan de manier waarop ik het schrijf merk je wel dat ik het daar niet mee eens bent.

 

Mijn uitgangspunt is: Iedereen is specialist in het zichzelf zijn. Vanuit die visie is het voor mij dan ook duidelijk dat iedereen voor zichzelf weet wat hij of zij nodig heeft. Dat iemand soms even inzicht wil krijgen in al zijn of haar wikkels. Dat is logisch want soms kun je dat zelf niet helemaal zien en zijn een paar ogen van buitenaf heel handig. Voor mij is dat de ontwikkeling, de keuze om je te doen van de wikkels die jou als specialiste van jezelf je niet verder helpen of misschien wel tegenhouden. Wat zou er ontstaan wanneer je je ontdoet van al deze wikkels, wie zou er dan staan en waar zou jij dan voor gaan staan? Doe je dan de dingen die bij je horen, waar jij je goed bij voelt? Wat heb je nodig om daar te komen, welke ogen kunnen een spiegel voor je zijn zodat je daardoor jezelf kan zien van de andere kant van al die wikkels. Want zoveel mag duidelijk zijn dat de wikkels je zicht op jezelf niet altijd even makkelijk maken.

 

Welke wikkels ontwikkel jij?

 

Kus & Knuffel,

Monique