27. jul, 2016

Mijn wereld


Wanneer deze blog verschijn zit ik zelf al een aantal dagen in een retreat in Zuid België onder leiding van twee geweldige mensen Rich en Yvon Dutra St John. Mensen die mijn blogs volgen weten dat ik al een aantal workshops van hem heb gevolgd en dat zij een inspiratie voor me zijn. Zij hebben van hun droom hun levenswerk gemaakt en dag in dag uit zetten zij zich in om de wereld een stuk mooier te maken. Het principe is simpel: Het begint bij bewust worden, dan heb je een keuze om iets wel of niet te veranderen en dan kun je het ook gaan doen. Het is niet altijd even makkelijk en in mijn zoektocht waar ik jullie deelgenoot van heb gemaakt staan dit principe centraal. Nu sta ik aan de vooravond om week lang met deze twee geweldige mensen een duik diep onder de waterlijn te gaan maken en mij bezig te houden met de vraag: ”Why Have You Come To Earth”. Ik verheug me enorm op deze retreat en tegelijkertijd ben ik ook wel een beetje bang voor wat gaat komen. Welke antwoorden zouden naar boven kunnen komen en welke vragen? Ik heb geen idee en ik probeer ook hier het proces te vertrouwen.
De aanloop voor deze retreat was al redelijk heftig, eigenlijk wilde ik dit vorig jaar al doen, maar toen ik de uitnodiging kreeg was de vakantie al gepland en ik kon dus niet. Dit jaar heb ik gewacht op een nieuwe uitnodiging. Als ik terugkijk op het afgelopen jaar was het een aaneenschakeling van waanzinnig mooie ervaringen die er nu toe geleid hebben dat ik deze geweldige retreat kan gaan doen. Terug van mijn vakantie mijn opdracht opgezegd, gelijk aansluitend een nieuwe opdracht die al snel bleek niet bij mij te passen. Een waanzinnig workshop van een week gedaan met Alan Seale, Transformational Presencing, wouw wat een mooie weg. Vervolgens in een opdracht gestapt voor de verkeerde reden. Het was half november en ik slingerde het universum in dat ik eigenlijk niet meer op zoek wilde naar een nieuwe opdracht maar dat ik graag gevonden wilde worden. Niet veel later werd ik benaderd door een groot bureau dat op voordracht van een oud “collega” mij wilde voorstellen voor een opdracht. Deze opdracht bleek een schot in de roos, helemaal op mijn lijf geschreven. De opdracht die inmiddels weer verlengd is, is waanzinnig en ik neem mijn collega’s mee in mijn zoektocht naar de beste versie van mijzelf. Samen maken we een bijzondere achtbaan rit mee van vooral persoonlijke groei, ontwikkelingen en zoveel successen dat het bijna niet vol te houden is.
Begin van het jaar heb ik de beslissing gemaakt en rigoureus mijn overgewicht aan te pakken en dus zit ik nu in het proces van een Gastric Bypass. Kortom als ik zo terugkijk op dit jaar dat is er eigenlijk geen saai moment geweest. In sneltrein vaart rijdt door mijn leven en ik realiseer me heel goed dat ik heel dankbaar mag zijn. Vooral ook voor de mensen die ik inmiddels om me heen heb, mijn man, mijn beste vriendin, een goede vriend, familie, BTC-familie en ongelofelijke leuke en fantastische collega’s die mijn reis zoveel leuker en mooier maken. We moedigen elkaar aan en komen tot bloei, dit had mij niet gelukt als we het niet samen hadden gedaan. Ieder van hen hebben een speciaal plekje in mijn hart omdat ze zo dierbaar zijn. En nu zo een paar dagen voor de retreat kan ik alleen maar dankbaar zijn en weet ik dat ik nog meer mooie en liefdevolle mensen zal ontmoeten die ik stuk voor stuk in mijn hart zal sluiten. Wat is het leven mooi als je het wilt zien. Wat is de wereld toch goed als we elkaar net dat beetje meer onvoorwaardelijke liefde geven.
Ik ben er klaar voor, ik heb er zin in en ook al vind ik het best lastig om mijn gezin voor 7 dagen achter te laten. Ik ga ervoor in de hoop dat mijn bijdrage aan deze wereld weer een stukje mooier wordt.
Kus & Knuffel,
Monique