6. jul, 2016

Me, Myself and Michael!

Als je me echt zou kennen dan zou je weten dat ik een enorme fan ben van Michael Jackson en dat ik het ook niet kan laten om een blog aan hem te besteden. MJ is voor mij meer dan alleen muziek het is een middel om even los te komen van alles om me heen en alles waar ik op dat moment mee bezig ben. Ik denk dat iedereen die een idool heeft dat wel herkent. Ieder nummer die ik hoor heeft een betekenis of een boodschap in zich en ik hoor ook na de 100ste keer weer iets nieuws. Soms kan ik echt helemaal losgaan op zijn muziek en soms kan ik gewoon uren luisteren of naar zijn clips kijken. Ik word altijd blij van zijn muziek en dat voor iedere stemming wel een nummer is. Soms vraag ik me af of ik in de tijd ben blijven hangen, want ik kan het gevoel van zijn eerste live concert (Rotterdam 5 juni 1988) ieder moment nog oproepen. Ik geloof niet dat ik echt heel erg verliefd op hem was, maar voelde wel de intensiteit van zijn talent, zijn gedrevenheid en zijn enorme gevoel voor teksten en muziek. Als je me echt zou kennen dan zou je ook weten dat ik zijn teksten zo geweldig vind, luister maar eens naar “Man in de Mirror”, “Cry”, “Heal the world”, “Don’t walk away”, “Heaven can wait”…. En ga zo maar door.

MJ is voor mij een bron van inspiratie, soms is dat lastig uitleggen als er weer verhalen over hem in de pers verschijnen. Ja die hoor ik ook en die verhalen koppel ik het liefst los van de liefde die ik voor zijn muziek heb. Ik kan en ga MJ ook niet verdedigen, wat hij wel of niet gedaan heeft zal altijd een mysterie blijven, wat hij achterlaat aan muziek is van onschatbare waarde voor heel veel van zijn fans.

Soms vraag ik me weleens af hoe die liefde voor zijn muziek is ontstaan en waar dat dan vandaan komt. Het dorp waar ik ben opgegroeid was, zeker achteraf gezien, MJ niet een hele logische keuze, The Rolling Stones, Dire Straits, U2, Prince, Van Morrison en meer van die muziekstromingen waren veel meer voor de hand liggend. Ik werd muziekwijs gemaakt door twee broers van mijn moeder, een van de twee had een drive-in show en oefende bij mijn oma thuis. Daar kwam alles van Motown voorbij, naast Martha Reeves & the Vandellas, Diana Ross, Four Tops, Temptations, Smokey Robinson en natuurlijk The Jackson 5 en The Jackons. Ik vond het geweldig.  De liefde voor de muziek van MJ begon toen ik voor mijn 12de verjaardag een walkman kreeg en er nog wat budget over was waar ik een bandje bij uit mocht zoeken. Dat is het moment want dat bandje je werd “Thriller”. Ik werd gelijk gegrepen door het ritme, de energie en de intensiteit van de muziek en toen ik MJ zag dansen……”The rest is historie”.  Als je een bandje grijs kan draaien dan heb ik dat gedaan, dat bandje heb ik ook nog steeds. Inmiddels staat Thriller in verschillende versies in mijn playlist van mijn iPhone.  Ik werd gelijk gegrepen door zijn muziek, zijn moves en zijn gevoel van anders willen zijn. Ik kon eigenlijk vanaf dat moment alleen nog maar naar MJ luisteren. Wanneer er een drive-in was in het jeugdhuis, wist iedereen wanneer ik er was want dan werd MJ aangevraagd. In die tijd kleedde ik me ook als MJ, witte handschoen, zwarte schoenen witte glitter sokken, ik vond het geweldig. Dit was in mijn puberteit toen ik me ging afzetten tegen alles en iedereen, ik wilde anders zijn, ik wilde niet in een hokje gedouwd worden. Ik verschool me in zijn muziek.

Een paar jaar daarvoor werd en ik nog op de lagere school zat werd ik namelijk vaak gepest. Ik had het gevoel dat ik er niet bij hoorde. Ik heb me vaak alleen gevoeld en het pestte heeft me ook heel veel gebracht, buiten mijn bijna obsessieve verzameldrift van MJ-muziek, heeft het me ook veel sterker gemaakt. Wat resulteerde in het feit dat ik bij de allereerste les op de middelbare school eruit ben gestuurd, omdat ik mijn voorbuurman een klap verkocht. Toen ik niet luisterde, sprak hij me aan met: “HE bolle de leraar heeft het tegen jou”. Mijn reactie was legendarisch (al zeg ik het zelf): “Nee mijn naam is niet Bolle het is Monique en als je die niet kan onthouden zeg je maar mevrouw Uithuisje”, de leraar: ”Mevrouw Uithuisje zei je, je mag je gaan melden bij de directeur”. De tekst die ik gebruikte kwam uit Nasty van Janet Jackson: “No my first name ain't baby
It's Janet, Miss Jackson if you're nasty”. Zo zijn er nog heel wat songteksten van de familie Jackson en die van MJ in het bijzonder op mijn leven gelegd kunnen worden. Als iemand dat gek vind, dan vind ik dat prima. Voor mij is zijn muziek geweldig en een deel van mij. En sinds 25 juni 2009, kan ik me nog precies herinneren wat ik deed toen ik het hoorde dat hij overleed. Gelukkig heeft hij een schat aan muziek nagelaten en die muziek luister ik zo vaak als ik kan.

R.I.P

Michael Jackson

1958 - 2009

 

Tot Volgende week!

Knuffel en kus,

Monique