15. jun, 2016

Tot je dienst

Heb jij nou ook weleens dat gevoel dat wat je ook doet het niet goed genoeg is? Dat je soms in een hoekje wil gaan zitten en wensen dat je een beetje onzichtbaar bent. Soms heb ik dat, soms wil ik even helemaal niets en alleen aan mijzelf denken. Natuurlijk herken ik hier de “s” op mijn voorhoofd en weet ik niet precies hoe ik daar het beste mee om kan gaan. Het is ook best wel verwarrend allemaal. Soms kan ik echt twijfelen aan van alles, echt om gewoon gek van te worden. Neem nou deze blog, ik heb mezelf ervan overtuigd dat wat ik meemaak andere kan inspireren en tot dienst kan zijn. Dat door mijn ervaringen te delen de wereld misschien een beetje beter wordt en dat ik jou daarmee inspireer ook kwetsbaar te kunnen zijn en daarmee in jouw kracht zet. Maar wat als dat niet zo werkt en dat ik alleen maar word uitgelachen en dat het eerder gezien wordt als mijn zwakte in plaats van de kracht.  Oeps en daar is de “s” weer op mijn voorhoofd. Ok, ik neem een aanloop en ….. daar gaat ie.

Als klein meisje al wilde ik in de spotlights staan, met mijn hoofd boven het maaiveld. Mensen laten lachen, wilde ik mensen tot dienst zijn. Wilde ik verhalen vertellen om mensen zich beter laten voelen en daarbij gebruikte ik mezelf heel vaak als leidend en lijdend voorwerp. Ik merkte al snel dat wanneer je heel dichtbij jezelf blijft en dan je verhalen deelt je mensen echt kan raken. Hoe meer kwetsbaar ik me op stel hoe meer je mensen bereikt en inzicht geeft in hun eigen kracht. Ik maakte heel veel grapjes over mezelf, ik had een heel register. “Er is geen hokje waar ik in pas ….. ik ben er te groot voor”. “Ik heb maat 36…… bij mijn enkels”. En zo heb ik er nog een paar. Het deed de mensen en vooral de vrouwen om me heen heel goed, ik haalde alleen mezelf daar wel mee naar beneden. Het gaf mij allesbehalve een goed gevoel, sterker nog ik heb mezelf daarmee behoorlijk veel pijn gedaan.

Er is ook een tijd geweest dat ik het idee had dat ik die ervaringen juist kreeg om ze te delen zodat mensen zich daar beter door gingen voelen. En zo dat ik mijn leven, mijn ervaringen en mijn emoties in dienst kon stellen van de mensen om me heen. Dus toen ik mijn eigen kledinglijn had voor vrouwen met een maatje meer, was het niet meer dan normaal dat dik bleef. Zo kon ik mijn eigen lijf inzetten om andere om me heen meer zelfvertrouwen te geven. “Het ontwerp van het vrouwelijk lichaam”, ik heb er diverse workshops over mogen geven en ik denk oprecht dat ik daarmee veel vrouwen hebben mogen inspireren. Maar wat is dan je probleem zou je zeggen?

Het vinden van een goede balans tussen dienstbaar zijn en mezelf opofferen om iemand zich beter te laten voelen. Op dit moment vind ik dat echt waanzinnig lastig. En ik weet ook niet zo goed wat ik nou precies voor mezelf wil en mag en kan nemen. Ik vind het heerlijk om mijn ervaringen te delen en ook al is het maar één vrouw die ik daarmee raak, inspireer of verder help dan vind ik dat ik het moet blijven doen. In de tussentijd blijf ik zoeken naar een voor mij goede balans, ik zal blijven geven en op zoek gaan naar wat ik nodig heb. Wel weet ik zeker dat het delen van mijn ervaringen en kwetsbaarheid mij ook veel oplever en dat mijn onzekerheid me helpt om me steeds verder te ontwikkelen. Het helpt me om steeds weer een stukje dichter bij de beste versie van mijzelf te komen.

Tot volgende week!

Kus en Knuffel

Monique