30. nov, 2015

De S van Slachtoffer

Soms heb je van die dagen dat alles tegen lijkt te zitten, alles gaat mis. Je hebt het idee dat alles en iedereen tegen je is. En het liefst zwelg je in zelfmedelijden. De wereld lijkt dan wel even tegen je te zijn. Voor mij geldt dat wanneer ik zo een dag heb ik het liefst in bed blijf en de hele dag naar Engelse detectives kijk op tv. Ik heb dan nergens energie voor en dat is best gek. Normaliter bruis ik van de energie, het lijkt op die dagen dat het gewoon op is. Wanneer mensen mij zien herkennen ze dit beeld vaak niet van mij, omdat ik eigenlijk naar buiten toe vol energie ben, enthousiast en positief ben. Het was dan ook een complete verrassing dat ik een jaar of 10 geleden de diagnose kreeg dat ik depressief was. Ik begreep er eigenlijk niet zoveel van, maar de symptomen kwamen aardig overheen. Mijn toenmalige huisarts verklaarde het voor mij toen heel simpel, mijn lijf maakte geen serotonine meer aan en dit moest aangevuld worden met antidepressiva. Ik heb in totaal 7 jaar die antidepressiva geslikt, toen was ik er klaar mee. Ik had er geen zin meer in. Ik wilde van die medicijnen af omdat ik het gevoel had dat dit mijn gewicht niet ten goede kwam, sterker nog ik had het gevoel dat het mijn gewicht deed toenemen. Maar dat is een heel ander verhaal…… misschien ooit voor een latere blog.

Ik besloot om niet langer mezelf slachtoffer te voelen van de medicijnen die ik slikte en dat ik die medicijnen en het daarbij behorende lichaamsgewicht te gebruiken als een excuus om dingen juist niet te doen. Ik ging met mezelf aan de slag, ik accepteerde gewoonweg niet dat ik in een hoekje ging zitten en laat beïnvloeden door zaken die er eigenlijk niet toe doen. En weet je dat is moeilijk. Want ik kan wel heel hard roepen dat mijn overgewicht er niet toe doet en dat ik me geweldig voel, toch is er altijd dat stemmetje of die opmerking die je weer realiseert dat je gewoon overgewicht hebt. Mijn “favoriet”: “Maar jij ziet er toch goed uit” of “Ik zie gewoon niet dat je zwaar bent”. Zo lief bedoelt en misschien wel beter dan: ”Wat heb jij lekkere dikke billen” of “Ben jij afgevallen?”. Ach weet je eigenlijk helpt niets en de ene keer pakt het beter uit dan de andere keer. En ook hier komt het er weer op aan hoe ik in mijn vel zit en hoe ik naar mezelf kijk.

Zo’n anderhalf jaar geleden ontmoette ik de oprichters van “Challenge Day”, Rich en Yvonne Dutra – st John (www.challengeday.org). Yvonne demonstreerde heel pakkend hoe het eruit ziet als je met een S op je voorhoofd rondloopt. Dat het beeld dat je hebt van je omgeving daar ook heel erg door beïnvloed word en hoe jezelf dan alle opmerkingen opvat. Dat je met die S op je voorhoofd ook belemmerd wordt om oordeelloos naar een andere te kijken en vooral ook naar jezelf. Ik vond het een bijzonder waardevolle les, die mijn leven voor altijd heeft verandert. Ik ben me nu heel bewust als ik die S op mijn voorhoofd plak. Op het moment dat ik het me bewust ben van het feit dat die S er is heb ik een keuze om die te laten zitten. Ik ben me dan bewust van het feit dat het consequenties heeft voor hoe ik naar mijn omgeving kijken en hoe deze naar mij kijkt. Ik moet toegeven dat zodra ik het me bewust ben ik snel de keuze maak om weer oordeelloos naar alles om me heen te kijken. Het helpt dat ik een goede vriendin heb die mij ook af en toe op de S wijst, we kunnen er dan smakelijk om lachen en dat doet eigenlijk de S al wat meer vervagen.

Laatst toen we alle twee even in de “S-modus” zaten en zij de opmerking maakte “….. en mijn bal is ook al lek…….” Hebben we samen smakelijk gelachen. Dat is wel wat het is, de S ontstaat in je hoofd en verlamd je soms om ruimte te maken om te voelen van wat er ook kan zijn. De S heeft ook te maken met het verleden, je kunt er voor kiezen om daar in te blijven hangen, je kunt er ook voor kiezen om vooruit te kijken en zien wat voor mogelijkheden daar zijn.

En heel eerlijk, soms is die S ook heel even lekker en dat is ook prima, ik hoop dat ik je heb helpen herinneren aan het feit dat je een keus hebt om er in mee te gaan of te kiezen om oordeelloos te kijken naar wat er mogelijk is.